12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet, temyiz isteminin reddi



Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
6217 sayılı Kanunun 13. maddesine göre ceza mahkemelerine yapılacak temyiz başvurularında, temyiz harcı alınması gerektiğine ilişkin yasa hükmünün Anayasa Mahkemesi tarafından iptaline karar verildiği, bu nedenle mahkemece "temyiz harcı yatırılmaması nedeniyle" temyiz talebinin reddine ilişkin hukuki değerden yoksun olan 12/04/2012 günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
206 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, olay günü ... kullanmayacak derecede alkollü olmasına karşın, ... kullanıp, yol üzerinde uygulama yapmakta olan kolluk görevlilerinin kendisini durdurmak için dur ihtarında bulunmalarına karşın bu ihtara uymayarak, yerleşim yeri sınırları dahilinde aracını hızlı bir şekilde sevk edip, trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, bu şekilde meydana gelen olayda TCK'nın 179/3-2. madde ve bendindeki suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin; "somut tehlikenin varlığı için salt alkollü olarak ... kullanmak yeterli olmayıp, aynı zamanda başka bir trafik kuralının da ihlal edilmesi gerektiği, bu nedenle sadece alkollü olarak ... kullanan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesinde tanımlanan suçun maddi unsurlarının oluşmadığı, ancak olay tarihinden önce sanığın ehliyetine el konulduğu, bu şekilde ... kullanması ve trafiğe çıkmasının başkaca bir trafik kuralını ihlal etmeksizin, başlı başına trafiği tehlikeye düşürdüğü" şeklindeki isabetsiz gerekçesi ile sanığın eyleminin 179/2. maddesindeki suçu oluşturduğu kanaatiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün birinci paragrafındaki “179/2” ibaresinin çıkartılarak, “179/2-3” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.