2. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Tokat Aile Mahkemesi
TARİHİ :05.12.2013
NUMARASI :Esas no:2013/49 Karar no:2013/688

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, velayetin kaldırılması, nafaka ve reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı (kadın) yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Anne ve babanın, deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir (TMK md.348). Davalı (koca)'nın velayet görevini ihmal ettiği sabit ise de; toplanan deliller ve sosyal inceleme raporundan tarafların ayrıldığı tarihten sonra ve halen müşterek çocukların davacı anne yanında bulundukları, davacı annenin davanın açılmasından yaklaşık 6 ay önce ve kısa süreliğine çocuklarını ihmal etmesi ile kocaya sorumluluklarını hatırlatmasına yönelik tepki niteliğindeki mesajlarının velayeti kaldırmayı gerektirecek derecede bir savsaklama olarak değerlendirilemeyeceği, davacı annenin velayet görevini ihmal ettiğine ilişkin başkaca bir delil de bulunmadığı anlaşılmaktadır.
O halde, müşterek çocukların velayetinin davacı anneye verilmesi gerekirken yazılı şekilde müşterek çocukların velayetinin davacı anneden de kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle tedbir nafakası ve velayetin anneden kaldırılması yönlerinden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2014 (Pzt.)