2. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi
TARİHİ :18.06.2012
NUMARASI :Esas no:2010/497 Karar no:2012/655

Taraflar arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:
Kararla tarafların ortak çocuklarının velayetleri davacı (anne)'ye bırakılmış, velayet kendisine bırakılmayan davalı ile çocukları arasında “bu aşamada kişisel ilişki kurulmasına yer olmadığına” karar verilmiştir. Bunun gerekçesi de gösterilmemiştir.
Velayetleri anneye bırakılan müşterek çocuklardan İlknur 12.2.2008, Kubat ise 24.11.2009 doğumludur. Ana ve babasından veya bunlardan birinden ayrılmalarına karar verilmiş olan çocukların ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurmak ve bu ilişkiyi sürdürmek hakları olduğu gibi, çocuklarıyla düzenli kişisel ilişkiyi elde etmek ve sürdürmek ana ve/veya baba için de bir haktır. (TMK. m. 323) Bu ilişki, sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya engel olunabilir. Çocuğun yararı gözetim atında kişisel ilişki kurulmasını gerektiriyorsa, kişisel ilişki hakkının “gözetim altında” kurulması da öngörülebilir. (Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi m. 4) Babanın alışkanlıkları ve sağlık durumunun kişisel ilişki hakkını amacına aykırı kullanmasına yol açaçağına ilişkin ciddi sebep ve deliller bulunmamaktadır. Kaldı ki, davalının çocuklarına karşı olumsuz bir davranışı da kanıtlanmamıştır. Bilirkişilerin bu husustaki görüşleri, anne ile yaptıkları görüşmeden edindikleri izlenime ve annenin kendilerine yansıttığı endişelere dayanmakta olup, babaya kişisel ilişki hakkının tanınmamasını veya bu ilişkinin bütünüyle engellenmesini haklı gösterir nitelikte değildir. Yukarıda değinildiği gibi, şayet kişisel ilişkinin gözetim altında kurulması çocukların yararına olacaksa bu yönde hüküm kurulması da imkan dahilindedir. Bu bakımdan kişisel ilişki hakkının babaya tanınmaması doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2013 (Pzt)