22. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi


DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar ... ve C Tech A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesini evlilik sebebi ile feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... davacı ile iş ilişkisi bulunmadığını, davanın husumet sebebi ile reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı Kent Sosyal Hizm. Dağ. Org. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ise davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, 10.02.2008 tarihinde iş sözleşmesinin Vadi Kurumsal Bilgi Sistemleri Ltd. Şti.'ne devredildiğini; devreden işverenin sorumluluğunun devirden sonra iki yıl geçmekle sona erdiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı C Tech Bilişim Teknolojileri San. ve Tic. A.Ş. davacının çalıştığı sürenin bir yıldan az olduğunu kıdem tazminatı yükümlülüğünün doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, davacının kıdem tazminatı talebinden son işveren şirket C-Tech Bilişim Teknolojileri San. ve Tic. A.Ş. ve asıl işveren Üsküdar Belediyesinin sorumlu olduğu, Kent Sosyal Hizm. Dağ. Org. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin devir tarihinden itibaren iki yıl geçtiğinden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca sorumlu bulunmadığı, diğer davalı Bilge Yazılım eğitim Danışmanlık hizmetleri ve Vadi Kurumsal Bilgi Sistemleri Ltd. Şti.'nin tazminat sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı ... ve davalı C-Tech Bilişim Teknolojileri San. ve Tic. A.Ş. temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-İşyeri devri sebebiyle işçilik alacaklarından davalıların sorumluluklarının kapsamı bakımından taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.
İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu 4857 sayılı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.
İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğe devam eden 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından sözkonusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.
Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.
İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.
4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.
Somut olayda davalı belediyeye ait işyerinde alt işverenler nezdinde dijital arşiv teknik personeli olarak çalışan davacı iş sözleşmesini evlilik sebebi ile haklı sebeple feshetmiştir. Davacı 20.02.2007-10.02.2008 tarihleri arasında KENT Sosyal Hizm. Dağ. Org. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde, 22.02.2008-02.02.2009 tarihleri arasında Bilge Yazılım Eğitim Danışmanlık hizmetlerinde, 03.02.2009-31.12.2009 tarihleri arasında Vadi Kurumsal Bilgi Sistemleri Ltd. Şti.'nde, 05.01.2009-08.01.2011 tarihleri arasında C TECH Bilişim Teknolojileri San. ve Tic. A.Ş.'nde çalışmıştır. Mahkemece davacının kıdem tazminatına hak kazandığına ilişkin verilen karar usul ve yasaya uygundur ancak her alt işveren kıdem tazminatından kendi dönemi ve kendi dönemindeki ücret seviyesi ile sorumlu olup, davalıların ayrı ayrı sorumlu oldukları alacak miktarlarının tespit edilerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.