22. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı ... Bakanlığına bağlı ... Polis Meslek Yüksek Okulunda değişen alt işverenler bünyesinde 01.10.2011-12.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davalı Bakanlık ile diğer davalı şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, davacının günlük 11 saat çalıştığını, ayrıca tüm milli ve dini bayramlarda çalıştırılmasına rağmen bu çalışmalara ait ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... vekili, davacının diğer davalı şirketlerin işçisi olarak çalıştığını, kurumun ihale makamı olduğunu husumet itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirketler, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.
İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.
Somut olayda Mahkemece, davacının davalı ... Turizm Gıda Tem. Taşımacılık .... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti’nde çalıştığı sürenin bir yıldan az olması sebebiyle hükmedilen yıllık izin ücreti alacağından sadece davalı asıl işverenin sorumlu tutulmasına karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapıldığında, davalı Bakanlık ile diğer davalı şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu açıktır. Davalılardan ... Turizm Gıda Tem. Taşımacılık .... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti’nin son alt işveren olduğu noktasında da herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Şu halde, davalı ... Turizm Gıda Tem. Taşımacılık .... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti’nin devralan son alt işveren olarak feshe bağlı yıllık izin ücreti alacağından sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.
İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden devreden alt işveren ile devralan alt işveren müştereken müteselsilen sorumlu olduklarına göre, devralan son alt işveren ... Turizm Gıda Tem. Taşımacılık .... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti’nin davacının tüm çalışma süresine isabet eden fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağından sorumlu olması gerektiğinin gözetilmemesi bir başka hatalı yöndür.
Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar dikkate alınmadan yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 22.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.