15. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan ...'a yönelik mala zarar verme ve hakaret suçları nedeniyle verilen mahkumiyet kararları açısından daha önce temyiz incelemesi yapıldığı dikkate alınarak, sanıkların mağdur ...'ye yönelik tehdit suçu nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;
Tehdit,bir kimsenin başkasını,kendisinin veya yakınının hayatına,vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.
Sanıkların, daha önceki bir husumet nedeniyle mağdurun çalıştığı taksi durağına geldikleri, yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların, ellerine aldıkları bıçaklarla, mağduru öldürmekle tehdit ettikleri, böylece sanıkların tehdit suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,
1-Mağdur soruşturma sırasında alınan ifadesinde, sanıkların kendisini tehdit ettiğinden bahsetmediği, yargılama sırasında alınan ifadesinde ise, sanıkların, kendisini öldürmekle tehdit ettiğini, gelen kişilerin 20-25 kişi olduğunu, hangi sanığın, ne şekilde tehdit ettiğini bilmediğini ifade ettiği, sanıkların ellerinde de bıçak ele geçirilerek adli emanete alındığı dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, soruşturma sırasında ifadesi alınıp mahkemede dinlenilmeyen tanıklar ... , ... ile mahkemede dinlenmesine rağmen, tehdit eylemi ile ilgili beyanı sorulmayan tanıklar ..., ... ve ... isimli kişilerin duruşmaya usulüne uygun olarak yeniden çağrılması, sanıkların hangisinin ve ne şekilde tehdit suçunu işlediklerinin sorulması, tanıklar ile sanıkların mahkemede yüzleştirilerek tehdit suçunu işleyen kişilerin sanıklar olup olmadığının kesin olarak belirlemesi, bu mümkün olmadığı taktirde sanıkların teşhise elverişli olan ve bütün yönlerden çekilmiş yeni fotoğraflarının temin edilerek kesin teşhisinin sağlanmasından sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek ve hangi sanığın ne şekilde tehdit suçunu işlediğinin karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiren, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de; sanıkların birlikte hareket ederek bıçakla mağduru tehdit ettikleri iddia edilmekle, söz konusu eylemin, TCK'nın 106/2-a, c, maddeleri kapsamında birden fazla kişi tarafından birlikte ve silahla tehdit suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle tehdit suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,
3-Sanık ...'nin daha önce, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/536 Esas ve 2006/707 Karar sayılı kararla, 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilmiş olmasına rağmen, sanık hakkında usul ve yasaya aykırı olarak, koşulları oluşmayan TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
4-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerine hükmedilmemesi,
5-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK' nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.