11. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/09/2014 tarih ve 2014/410-2014/572 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, davalı banka şubesinden ticari kredi kullandığını, kullandığı ticari kredi sırasında davalı bankaca proje komisyonu ve diğer masraflar adı altında 2.516,00 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek haksız şekilde alınan toplam 2.516,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili; tacir olan müvekkilince kullandırılan ticari kredi nedeniyle sözleşme hükümleri ve yasal mevzuat çerçevesinde ücret tahsil edilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; iktisadi hayatta gerçek kişilerin hukuki işlemlerin zayıf tarafını teşkil ettiği Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan sosyal devlet ilkesi uyarınca ekonomik yönden zayıf kişilerin güçlü kişilere karşı korunmasının gerektiği, iktisaden güçlü tarafın kendi hazırladığı haksız şart içerir sözleşmeler ile kendisine bazı ayrıcalıklar tanımasına müsaade edilemeyeceği, davacı ile davalı banka arasında imzalanan sözleşmedeki müşteri aleyhine düzenlemelerin haksız şart niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle 2.516,00 TL'nin kesinti yapılan tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı banka tarafından davacıya kullandırılan kredi nedeniyle proje komisyonu ve diğer masraflar adı altında tahsil edilen ücretin iadesi istemine ilişkindir. TTK'nın 22. (6102 sayılı TTK'nın 20.) maddesi uyarınca tacir olan veya olmayan bir kimseye, ticari işletmesiyle ilgili bir iş veya hizmet görmüş olan tacir, münasip bir ücret isteyebilir. Davalı banka tacir olup dava konusu kredi davalının ticari işletmesiyle ilgili işlemlerindendir. Dava konusu kredi de taraflar arasında akdedilen ticari nitelikli Genel Kredi Sözleşmesinden kaynaklıdır. Bu nedenle kredi sözleşmesi hükümlerinin tacirin basiretli davranma yükümlülüğü ve sözleşme hürriyeti kapsamında ele alınması gereklidir. Somut olayda; davalı tarafından verilen kredi nedeniyle ücret istenebileceği sabit ise de hangi işlemler nedeniyle hangi oranlarda ücret tahsil edilebileceğinin tespiti bakımından mahkemece; dava konusu kredi sözleşmesinin metni ve buna ilişkin tüm evraklar temin edilip, kredi sözleşmesi hükümleri, banka kayıtları ile diğer bankaların benzer işlemlerdeki emsal uygulamaları gözetilerek, davalının tahsil ettiği tutarın uygun olup olmadığı konusunda, uzman bilirkişi heyetinden rapor alınıp, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.


SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.