9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle ölüme neden olma, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Alkollü olarak araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için; Beraat
2- Taksirle ölüme neden olma suçu için; TCK’nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
3- Alkollü olarak araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için; 179/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılanların, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve alkollü olarak araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından doğrudan zarar görmeleri söz konusu olmadığı ve hükmü temyiz etme hakları bulunmadığından, katılanlar vekilinin sanık hakkında anılan suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Katılanlar vekilinin taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan hükme yönelik temyizine hasren ve sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının taksirle ölüme neden olma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve alkollü olarak araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerine gelince;
a) Sanığın meskun mahalde yayaların yoğun olduğu yolda alkollü ve hızlı olarak araç kullanmak suretiyle karşıdan karşıya geçen yayaya çarpması sonucu ölümüne neden olduğu olayda, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" suçu ile aynı Kanunun 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca TCK'nın 179/3. Maddesinden de hüküm kurulması,
b) Kaplıca sezonunda yaya trafiğinin çok yoğun olduğu bir yerde alkollü ve hızlı araç kullanarak seyreden sanığın eyleminde bilinçli taksir unsurlarının oluştuğu ve verilen cezanın TCK’nın 22/3. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri halde katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.