1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/670 E., 2016/114 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama, kısmî bozma

Şikâyetçi sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile şikâyetçiler ..., ...'ün şikayetçi olup kamu davasına katılma talebinde bulundukları ancak; Mahkemece bu hususta bir karar verilmediği, vekillerinin süresinde temyiz dilekçesi verip hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösterdikleri; şikâyetçi ...'in şikâyetçi olduğunu bildirdiği katılma hakkının hatırlatılmadığı, süresinde temyiz dilekçesi verip hükmü temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 ve 237/2. maddeleri uyarınca hükümleri temyize hakları bulunduğundan katılan olarak kabullerine karar verilmiştir.


... hakkında ... ve ...’i kasten yaralama ve hakaret; ... hakkında ..., ... ve ...'u kasten yaralama; ... hakkında ... ve ...'u kasten yaralama; ... hakkında ...'yı kasten yaralama; ... hakkında ... ve ...'u kasten yaralama; ... hakkında Mustafa ve ...'yi kasten yaralama; ... hakkında ...'yi kasten yaralama ve hakaret; ... hakkında ...'yi kasten yaralama ve hakaret; ... hakkında ...'yi kasten yaralama suçları yönünden;
Sanıklar ve şikâyetçi sanıklar hakkında neticeten 3.000,00 TL'nin altında doğrudan hükmolunan 2.000,00 TL ve 1.860,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin, tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

... ve ... hakkında ...'yi neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, ... ve ... hakkında ...'yı kasten yaralama, ... hakkında ..., ... ve ...'u kasten yaralama, ... hakkında ...'u kasten yaralama suçundan verilen beraat kararları ile ..., ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet kararları yönünden;
Mahkemece verilen kararların karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE
A. ... Hakkında ... ve ...’i Kasten Yaralama ve Hakaret; ... hakkında ..., ... ve ...'u Kasten Yaralama; ... Hakkında ... ve ...'u Kasten Yaralama; ... Hakkında ...'yı Kasten Yaralama; ... Hakkında ... ve ...'u Kasten Yaralama; ... hakkında Mustafa ve ...'yi Kasten Yaralama; ... ve ... Hakkında ...'yi Kasten Yaralama ve Hakaret; ... Hakkında ...'yi Kasten Yaralama Suçları Yönünden
Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekillerinin suç vasfına yönelik olmayan temyiz isteklerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. ... ve ... Hakkında ...'yi Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama; ... ve ... Hakkında ...'yı Kasten Yaralama; ... Hakkında ..., ... ve ...'u Kasten Yaralama; ... Hakkında ...'u Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Beraat Kararları ile ..., ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Mahkûmiyet Kararları Yönünden

1. Yapılan yargılama sonucunda Mahkemece neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve kasten yaralama suçlarından beraat kararı verildiği, tehdit suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/3; kasten yaralama eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 86/2; tehdit eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1. cümle uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca beraat kararları yönünden zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.11.2015 ve 16.12.2015 tarihli mahkeme huzurundaki sorguların olduğu, mahkûmiyet kararları yönünden zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.02.2016 tarihli mahkeme kararı olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
A. ... Hakkında ... ve ...’i Kasten Yaralama ve Hakaret; ... hakkında ..., ... ve ...'u Kasten Yaralama; ... Hakkında ... ve ...'u Kasten Yaralama; ... Hakkında ...'yı Kasten Yaralama; ... Hakkında ... ve ...'u Kasten Yaralama; ... hakkında Mustafa ve ...'yi Kasten Yaralama; ... ve ... Hakkında ...'yi Kasten Yaralama ve Hakaret; ... Hakkında ...'yi Kasten Yaralama Suçları Yönünden
Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/670 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. ... ve ... Hakkında ...'yi Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama; ... ve ... Hakkında ...'yı Kasten Yaralama; ... Hakkında ..., ... ve ...'u Kasten Yaralama; ... Hakkında ...'u Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Beraat Kararları ile ..., ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Mahkûmiyet Kararları Yönünden
Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenle Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/670 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesi neticesinde hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle oy birliğiyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.